د کامران صاحب څخه مننه چې د صدیق الله سمسور ښکلي چاڼ بیتونه يې را لیږلي دي
کاکړۍ غاړې: نه يې خورو نه څه کمېږي// مور پر گران ولې بېرېږي//
زړه مې نه ځي پښې مې لاړې// دخداى روى دى که به ژاړې// // سپينه ږيره خوله کږه کړي // سړى څنګه ورته يه کړي//
ستا یادونه په سر ایږدي راته ناست دي//
مابه کله خوب ته پرېږدي راته ناست دي//
په زخمونو باندې مالګې راته پاشي//
زړه مې سوی کړي زړه مې رېږدې راته ن
(زمانې ته لمړی شعر)
زمانه وه چې د کلي شوخ ماشوم وم
زمانه وه چې مې سر لس ځایه مات و
زمانه وه چې د کلي د نفرت وم
زمانه وه ترحم راباندې قات و
دا مې په عراق کې د امریکايی سرتېرو وتلو او په هغه هېواد کې د جګړې د پای په اړه هغه معیبوب ته لیکلی چې جګړې هر څه ترې اخیستی له بده مرغه دا اوس د
پۍ مخې واړه په زړه تور دي
لکه تر سپينو وارو لاندې وي تور غرونه
لکه په سپين ململ د تور خامک ګلونه
لاندې تياره وي پاس روښان وي څراغو